Spis treści

    Rak prostaty a seks – najważniejsze informacje

    • Rak prostaty to najczęstszy nowotwór u mężczyzn, który rozwinie się u 1 na 8 z nich, najczęściej po 60. roku życia.
    • Badania potwierdzają, że regularne wytryski mogą zmniejszać ryzyko rozwoju raka prostaty nawet o 20%.
    • Jeżeli pojawią się objawy raka prostaty (np. częstsze oddawanie moczu, nagłe parcie na mocz, problemy z jego oddaniem, krew w moczu lub nasieniu), należy jak najszybciej zgłosić się urologa, np. w LUX MED Onkologia.
    • Prowadzi się badania przesiewowe w kierunku raka prostaty – polegają na oznaczaniu PSA (specyficznego antygenu prostaty) we krwi. Są one zalecane mężczyznom po 40. r.ż

    Ryzyko raka prostaty a aktywność seksualna – najczęściej zadawane pytania

    Ile ejakulacji miesięcznie chroni przed rakiem prostaty?

    Najczęściej badania wskazują na co najmniej 21 ejakulacji w miesiącu jako element profilaktyki raka prostaty. Nie istnieje natomiast jedna, precyzyjnie wyznaczona „bezpieczna” liczba, która mogłaby w pełni chronić przed rakiem prostaty. Wyniki badań wskazują jednak na pewną prawidłowość: mężczyźni, którzy ejakulują częściej, mogą mieć niższe ryzyko rozwoju tego nowotworu³.

    Dane dotyczące tej liczby odnoszą się do z jednego z najczęściej cytowanych badań – to prospektywne badanie kohortowe Health Professionals Follow-up Study, którym objęto niemal 32 000 mężczyzn obserwowanych przez 18 lat – wykazało, że u mężczyzn deklarujących co najmniej 21 wytrysków miesięcznie ryzyko raka prostaty było o ok. 20% niższe w porównaniu z tymi ejakulującymi 4–7 razy w miesiącu³. Zależność tę zaobserwowano niezależnie od wieku badanych³.

    Podobne wyniki przyniosło hiszpańskie badanie kliniczno-kontrolne CAPLIFE z 2023 roku. Wykazało, że mężczyźni ejakulujący 0–3 razy w miesiącu mieli ponad dwukrotnie wyższe ryzyko zachorowania na raka prostaty w porównaniu z tymi, którzy mieli wytrysk częściej niż 4 razy w miesiącu⁴. Związek ten był szczególnie wyraźny w przypadku nowotworów o wyższej agresywności (ISUP 3–5) oraz guzów zaawansowanych miejscowo i przerzutowych⁴.

    Z kolei metaanaliza z 2018 roku, obejmująca ponad 55 000 uczestników, wykazała, że umiarkowana częstotliwość ejakulacji (2–4 razy w tygodniu) wiązała się z istotnie niższym ryzykiem raka prostaty⁵.

    Dotychczasowe dane mają pewne ograniczenia – większość badań opiera się na deklaracjach uczestników odnośnie do ich aktywności seksualnej, a mechanizmy leżące u podstaw tej zależności nie zostały jednoznacznie wyjaśnione². Wśród hipotez wymienia się m.in. 4:

    • ograniczenie zastoju wydzieliny w gruczole krokowym;
    • zmniejszenie tworzenia się wewnątrzświatłowych krystaloidów prostaty;
    • redukcję napięcia współczulnego układu nerwowego⁴.

    Trzeba też zaznaczyć, że nie wszystkie badania potwierdzają ochronne działanie ejakulacji, dlatego nie należy traktować ich jako jednoznacznej rekomendacji medycznej².

    Eksperci podkreślają również, że profilaktyczne właściwości ejakulacji wydają się nie obejmować najbardziej agresywnych i zaawansowanych postaci nowotworu w jednakowym stopniu. Część badań wskazuje na ochronę jedynie przed nowotworami o niskim ryzyku³. Z tego względu profilaktyka urologiczna powinna być traktowana priorytetowo, niezależnie od stylu życia seksualnego.

    Czy aktywność seksualna zastępuje badania profilaktyczne?

    Nie. Regularny seks i ejakulacje nie zastępują profilaktyki raka prostaty. Nawet jeśli regularna aktywność seksualna może mieć pewien wpływ na obniżenie ryzyka, nie zwalnia z wykonywania badań profilaktycznych. Rak gruczołu krokowego we wczesnych stadiach zwykle nie daje objawów. Dlatego tak ważna jest regularna diagnostyka¹.

    Zgodnie z aktualnymi zaleceniami Polskiego Towarzystwa Onkologicznego mężczyźni po 50. roku życia (a w przypadku obciążonego wywiadu rodzinnego – po 40. roku życia) powinni oznaczać stężenie PSA we krwi oraz skonsultować wyniki z urologiem¹. To badanie pozostaje podstawowym narzędziem wczesnego wykrywania raka prostaty¹.

    Jakie inne czynniki obniżają ryzyko raka prostaty?

    Dokładne przyczyny rozwoju raka gruczołu krokowego pozostają nieznane, a najsilniejszymi czynnikami ryzyka są wiek, uwarunkowania rodzinne i pochodzenie etniczne – nie podlegają one modyfikacji¹.

    Istnieją jednak również czynniki zmienne i działania, które mogą pomóc w zmniejszeniu ryzyka zachorowania. Zgodnie z zaleceniami Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej (PTOK) z 2024 roku, w celu obniżenia ryzyka raka stercza zaleca się¹:

    • unikanie nadwagi i otyłości – nadmierna masa ciała i hiperinsulinizm należą do najlepiej udokumentowanych czynników ryzyka nowotworu prostaty;
    • regularną aktywność fizyczną – stanowi ona element profilaktyki o umiarkowanej sile dowodów;
    • ograniczanie spożycia alkoholu – sięganie po niego w zbyt dużej ilości może podnosić ryzyko rozwoju nowotworów;
    • unikanie palenia tytoniu, który również ma właściwości kancerogenne.

    Do czynników potencjalnie ochronnych zalicza się również regularne spożycie kawy¹. Jednocześnie PTOK nie zaleca stosowania chemoprewencji raka prostaty¹.

    Warto też podkreślić rolę regularnych badań profilaktycznych jako elementu zmniejszania ryzyka umieralności na raka prostaty. Chociaż powszechne badania przesiewowe populacyjne nie są obecnie rekomendowane ze względu na ryzyko nadrozpoznawalności¹, to indywidualne oznaczanie PSA – zwłaszcza u mężczyzn z grup podwyższonego ryzyka – pozostaje ważnym elementem wczesnego wykrywania choroby¹. To bardzo istotne, ponieważ im wcześniej nowotwór zostanie zdiagnozowany, tym większe szanse przeprowadzenie skutecznego leczenia.

    Konsultacja medyczna: dr n. med. Tomasz Sarosiek, onkolog kliniczny, Dyrektor Medyczny Szpitala Fieldorfa, Z-ca Dyrektora Medycznego ds. Nauki i Szkoleń LUX MED Onkologia

    Bibliografia

    Bibliografia

    1. Wysocki P., Chłosta P., Antoniewicz A. et al., Zalecenia postępowania diagnostyczno-terapeutycznego w raku gruczołu krokowego — stanowisko Polskiego Towarzystwa Onkologii Klinicznej i Polskiego Towarzystwa Urologicznego, Onkologia w Praktyce Klinicznej — Edukacja 2024; 10(1): 1–72, DOI: 10.5603/owpk_edu.92325
    2. Kokori E., Olatunji G., Isarinade D.T. et al., Ejaculation Frequency and Prostate Cancer Risk: A Narrative Review of Current Evidence, Urologic Oncology: Seminars and Original Investigations 2024, DOI: 10.1016/j.urolonc.2024.01.010
    3. Rider J.R., Wilson K.M., Sinnott J.A. et al., Ejaculation Frequency and Risk of Prostate Cancer: Updated Results with an Additional Decade of Follow-up, European Urology 2016; 70: 974–982, DOI: 10.1016/j.eururo.2016.03.027
    4. Lozano-Lorca M., Olmedo-Requena R., Barrios-Rodríguez R. et al., Ejaculation Frequency and Prostate Cancer: CAPLIFE Study, World Journal of Men’s Health 2023; 41(3): 724–733, DOI: 10.5534/wjmh.220216
    5. Jian Z., Ye D., Chen Y. et al., Sexual Activity and Risk of Prostate Cancer: A Dose-Response Meta-Analysis, The Journal of Sexual Medicine 2018; 15: 1300–1309, DOI: 10.1016/j.jsxm.2018.07.011
    6. Sikora-Kupis B., Rak gruczołu krokowego, Onkologia w Praktyce Klinicznej — Edukacja 2019; 5, supl. H